Wil jij lekker lopen in een groep?

Kom dan eens vrijblijvend met ons meetrainen. Onze trainer helpt je om de door jouw gestelde doelen te bereiken!

Elke woensdag van 19.00 tot 20.30 wordt er getraind op en rond het sportpark in Posterholt.

De training is zo opgezet dat lopers en loopsters van elk niveau hieraan kunnen meedoen.

Zien we jou binnenkort?

Zoals je ziet is dit een combinatie van de website van Lopersgroep Posterholt en de website van de Annendaalloop.

Graag horen we wat jij van deze website vindt. Geef hieronder jouw reactie.

Waarom trainen bij de lopersgroep posterholt.

“De witte Keniaan” leerde samen met zijn maat Peter Simon lo(o)p(ste)rs van Lopersgroep Posterholt en Swift atletiek hoe het is om te lopen op gevoel. Dat was niet voor iedereen even makkelijk. Veel lopers zijn te veel bezig met het resultaat en lopen daardoor het risico zich over de kop te lopen. Luister naar je lichaam en loop liever iets langzamer. Het klinkt misschien gek, maar daar wordt je sneller van!

Het verhaal dat Luc vertelde over zijn carrière als marathonloper raakte de aanwezige sporters. De ervaringen die de aanwezigen daarna op de baan opdeden heeft menigeen gestimuleerd om kritisch naar zichzelf te kijken.
Wil jij ook leren als loper, kijk dan eens op www.swiftatl.org of op onze website.

Meer weten over Luc en Peter.

Kijk dan op www.12feelfit.nl.

Cees Bontekoe
Om 06.00 ging de wekker en ik wist direct dat het vandaag gesmeerd zou lopen. Twan was er ook vroeg bij en daarna naar Srja; de beide fietsen pasten perfect op de wel zeer handige fietsendrager van Jos. Sjra had als warming up gisteren Maastrichts Mooiste gefietst, 240km over de Dutch Mountains. Om exact 6.40 stoppen we op het Reutje en stapt Jack in. In Vaals melden we ons direct voor de T-shirts, Sjra en Twan checken nog even de bandenspanning en Jack slaapt nog even. Jack heeft gunstig geloot en start tegen de 74 jarige Jan Moors van onze zustervereniging Kranenbroek. Ik sms Jos wakker met het verheugende nieuws dat de strijd is begonnen. Ondertussen rijd ik naar Wijlre om Piet op te vangen en van het startnummer te voorzien. Jos arriveert op de motor en daar komt Twan al de bocht om, gevolgd door Jack en Sjra. Ondanks een kleine omleiding in Wijlre agv de Processie een toptijd voor Jack. Piet ligt ondertussen al op snelheid en wij gaan naar Oirsbeek om Michael voor te bereiden op zijn Vaals-Venlo debuut.
Oirsbeek is zonder TomTom echt niet te vinden maar we arriveren toch ruim op tijd voor een bakje koffie. Het gaat Michael zeker lukken om een toptijd te lopen. Ik rij naar Postert waar we rond 14.00 uur Marcel nog toejuichen.

Jack Mestrom
Stipt om 06.45 rijdt Cees met z’n dieseltje voor in het pitoreske Reutje. [redactie: volgens Cees was het 6.40, maar alla ] De fietsers Twan en Sjra zijn al opgehaald dus we kunnen beginnen aan onze reis naar Vaals. Sjra blijkt zaterdag nog een kleine 240 km in het heuvelland gefietst te hebben. Hij reed Limburgs mooiste in barre weersomstandigheden. Chapeau! In Vaals aangekomen is de temperatuur oké en de luchtvochtigheid (te) hoog. Maar wat wil je op een berg. We vertrokken zo vroeg omdat we ons om 07.45 moesten melden bij de wedstrijdleiding. Om 08.00 uur vroeg ik Cees of hij ons team al had aangemeld. Oeps vergeten… Om 08.24 stipt begon ik aan de afdaling van ’s lands één na hoogste berg. Met snelheden van 18 a 19 km per uur denderde ik naar beneden. Ik wist toen al wat ik nu voel. Enorme spierpijn in de bovenbenen. En dat met de coopertest van aanstaande donderdag voor de boeg. Na ongeveer 2 km liep ik Resian die 6 minuten eerder was gestart met de Kranenbroekers al voorbij. Overigens heb ik de Kranenbroeker die gelijk met mij startte daarna ook niet meer gezien. In Vijlen ontwaarden we de eerste processie van de dag. Er zouden er nog vele volgen. De harmonie, of was het toch een fanfare, maakte ondanks luide aanwijzingen mijnerzijds, geen aanstalten om de rijen te openen. Een loper kent echter maar één weg, de kortste. Dwars door de harmonie, die ik verbaasd achter me liet, trotseerden we, met Twan voorop, de Zuid- Limburgse heuvels. Op km 14.5 zette ik de versnelling van de laatste kilometer in. Een man in een oranje veiligheidshesje deed zich voor als iemand van de organisatie en loodste ons van het lange rechte eind af. Reden: een processie. Meteen een korte maar steile helling. Weg versnelling. Toen naar links en weer naar rechts, een korte maar steile helling. Het gevoel van fout te lopen overmeesterde zowel Twan, Sjra als mij. Gelukkig heb ik de etappe vaker gelopen. Op gevoel liepen we de goed kant op. Met zo’n 150 meter extra in de benen kwamen we weer op het lange rechte stuk. Korte steile helling en wisselen met Piet, die in de uitslag als Jeroen vermeld staat, hetgeen geen bonus opleverde. Eindtijd 1.02.19. 40 seconden sneller dan vorig jaar. Doelstelling gehaald. Sjra nog bedankt voor de energiegel. Ik snap nu waarom Rob zo snel loopt de laatste maanden.

Piet Minkenberg
2e etappe Wylre-Oirsbeek, Start ca. 09.30 uur.
Na een snelle etappe van Jack wordt het voor mij natuurlijk onmogelijk om dit nivo vast te houden.vEtappe is zwaar, temperatuur is nog goed. Op de heenweg naar Wylre had ik al gezien dat we in het katholieke Zuiden vertoeven; in verschillende dorpen is er een Sacramentsprocessie. Het wegdek is versierd met bloemen en langs de stoep staan er vlaggetjes
Voor de lopers is dit niet meteen een overlast; maar de begeleiders vooral met de auto worden vaker uitgescholden omdat er over de straatversieringen wordt gereden. Als training had ik een week van te voren nog een halve marathon gelopen maar het mocht niet baten. Vooral de heuvels op het einde waren echt zwaar. Wat ook opviel was dat veel lopers niet de juiste route lopen. Ik zie ze uit diverse straatjes komen opdagen. Het schijnt bij Vaals/Venlo te horen. Omdat ik als reserve deze etappe heb gelopen voor Jeroen is ook zijn naam in de uitslagen terecht gekomen. Hierdoor hebben we geen tijdvergoeding ivm leeftijd van ca. 5 minuten. Terugkijkend hebben we als team toch een mooie uitslag behaald.

Michael Sira
Ik had de 3e etappe; van Oirsbeek naar …..?? (is me even ontschoten) [redactie: “Nieuwstadt”, Michael] Als eerste loper van de karavaan was ik aanwezig. Men was het wisselpunt nog aan het opbouwen, echter op een andere plek als waar dit hoorde. Twee mensen van de organisatie konden samen met mij zien hoe het wisselpunt een stuk verderop werd opgebouwd. Lichte onwetendheid maakte nog net geen plaats voor paniek. Deze paniek was er wel bij de houder van het restaurant, die zijn omzet al zag verdwijnen als sneeuw voor de zon. Mijn start vertraagde zich enigszins doordat Piet een toeristische route had genomen, maar goed ook dat is typisch Vaals-Venlo heb ik me laten vertellen. Tijdens de wedstrijd werd ik toch regelmatig ingehaald door lopers met het tempo van Ursain Bolt erop; tenminste zo voelde het. Ware het niet dat Twan daar iets op gevonden had; we korten het parcours gewoon iets in… ook dat is typisch Vaals-Venlo zo heb ik me laten vertellen. In …. [redactie: “Nieuwstadt” dus… ] nog even een eindsprintje en daarna kon Nancy aan het werk.

Nancy Theelen
Dankzij Nancy konden we ook daadwerkelijk een dame inzetten op de dames-etappe. Daar zijn we blij om. Een verslagje van Nancy ontbreekt helaas. Maar, zoals Harm Edens zou zeggen: “Gelukkig hebben we de foto’s nog…”
Marcel Peeters
‘s Morgens eerst Processie met de Fanfare, dus Vaals-Venlo zat er niet in dit jaar. Kon ik dan in aanmerking komen voor etappe 5? Ja, zei Jos Coenen, dus het werd een “thuis” wedstrijd. Van St Joost naar Herkenbosch midden door het Reutje. Mijn droom kwam uit. Start om 13.40 uur op het voetbalveld van St Joost. Iets meer dan 17 km, dus ik wist dat het lang zou worden en zwaar wegens de vaak hoge temperaturen. Natuurlijk gezonde spanning en nerveus vooraf (maar dat laat je niet merken natuurlijk). Zou ik geen problemen krijgen met mijn heup bij die afstand, want je wilt de teamprestatie niet onder druk zetten. Gelukkig veel bekenden en eigen ondersteuning bij de start. Mijn start partner nummer 530 stoof weg, en als 531 ging ik rustig van start. Sjra Wassen viel het al op dat ik in het begin moeite had. Samen met Twan van Appeven mijn beide fietsmaatjes. Zij hadden geen moeite met mij. Montfort kwam snel in zicht, waar mijn familie mij de eerste toejuichingen toewierp. Het lange stuk naar de Roskam ging prima, en het was nog lekker druk op het parcours. In het bosgebied werd het al rustiger, en in het Reutje werd ik al een beetje de eenzame loper. Maar het ging lekker en diverse collega lopers in het Reutje en bij Bustin kwamen mij ondersteunen. Het ging nog steeds prima, en in mijn stoute dromen dacht ik dat de 1.40 uur nog haalbaar zou zijn. Maar blijkbaar liep in de Holst ergens een man met een hamer of zat er plotseling lijm onder mijn schoenen. Ik kreeg enorm veel moeite om vooruit te komen en mijn tempo zakte zienderogen aan de km-tijden te zien. Het tempo lag zo laag dat Sjra en Twan elkaar moesten ondersteunen om niet om te vallen. Met Herkenbosch in zicht kon ik helaas niet voorkomen dat de laatste loper mij voorbij liep, ondanks al mijn inspanningen. Even dacht ik dat de reddende engel eraan kwam. Robert Kleijnjans kwam me tegemoet, en sleurde me nog de laatste kilometers door, maar het mocht niet baten. Dat hetjurylid achter mij in de gsm gilde, “ja, ik zit hier nog steeds achter de laatste” gaf helaas ook geen extra boost. Als 53ste, en dus als laatste van etappe 5, kwam ik op het voetbalveld aan in 1.49 uur om het stokje aan Rob Rietbroek over te geven. Deze stond al ongeduldig te wachten. Maar ik dacht, och die maakt dat wel ff goed. Mijn fietsmaatjes hartelijk dank voor de ondersteuning, evenals vrouw en dochter die mij in volle blijdschap opvingen. Ook Robert en onze eigen Vaals-Venlo organisatie. En natuurlijk de supporters langs de route. Maar gelukkig mocht de totaaltijd er wel zijn in dit deelnemersveld. “Zeg Jos, ik krijg dat T-shirt toch nog wel, maatje L?” Nogmaals bedankt allemaal.
Rob Rietbroek
Rob had, achteraf gezien, tijd zat in in Herkenbosch om alvast een verhaaltje te schrijven maar hij durfde daar niet aan te beginnen omdat Marcel elk moment kon binnenkomen. En na de etappe heeft hij er helaas geen tijd meer voor gehad.
Paul Lenaers
Lange tijd zag het er naar uit dat het weer mee zou zitten op de dag van Vaals-Venlo. Ongeveer 10 graden minder warm dan gebruikelijk zou lekker zijn en voor snellere tijden zorgen.
Ik was de nacht ervoor laat thuis van een concert (om 3.00 uur in bed..), dus niet echt uitgerust. Maar toen ik ’s morgens naar buiten stapte deed de koelte me goed. Mijn vrouw kwam me vragen of het wel verstandig was wat ik deed: veel te laat in bed en dan bij deze temperaturen meer dan 17 kilometer gaan lopen. Het zou 28 ºC worden.
Gelukkig was ik nog een paar uurtjes alleen thuis, zodat ik in alle rust mezelf kon voorbereiden. Toen ik rond 15.00 uur in Herkenbosch aankwam was het toch al behoorlijk heet. Rob moest in Herkenbosch Marcel aflossen. Marcel had uitermate goed zijn best gedaan, maar toch duurde het even voordat we zijn blauwe shirt vanuit de verte zagen naderen. Precies het goeie moment, want de kantine werd op dat moment gesloten.
Rob ging er met een noodgang vandoor, dus snel de auto in en naar Beesel. Daar is het altijd gezellig, even rondlopen en alles in orde maken. Startnummer opspelden en zo. Ow, het startnummer zit niet in de tas. Euh, wat nu? Nog wel een startnummer van een andere wedstrijd met een 7 en een 3 erop. Even een stift lenen in het café en het ontbrekende cijfer 1 erop. Met hulp van organisator Jos kwam dit helemaal goed. Warmlopen is niet echt nodig want op het plein is het inmiddels toch wel tegen de 30 ºC. Rob komt binnenspurten met een snelheid van ruim boven 15 km/h en ik kan starten. Rustig weg onder begeleiding van Anny en Jaap, dus je weet zeker dat je niet verdwaalt. Rustig gestart op 13 km/h. Als ik hoor ik dat Rob ongeveer 25 lopers heeft ingehaald, realiseer ik mij dat er dan niet veel meer overblijven om in te halen. Toch heb ik er na een paar kilometer al 4 te pakken. En zo gaat het lekker door. De zon breekt door en het is gewoon weer als vanouds: veel te warm om te lopen. Toch gaat het niet slecht, vooral met een lekker briesje erbij. Op een gegeven ogenblik heb ik 9 lopers ingehaald en zie de volgende op ongeveer 200 meter voor me. Na wat bochten blijkt dat de afstand niet kleiner is geworden. Het beste is eraf… De korte nachtrust en de hitte hebben me klein g ekregen. Ik haal nog wel een andere loper in, maar van soepel naar de finish lopen is geen sprake meer. Op de atletiekbaan bij Scopias kan ik nog wel versnellen, maar uiteindelijk kom ik een gemiddelde van 12,88 km/h uit. Nog 2 jaar, dan kan ik profiteren van de leeftijdbonus, dan heb ik misschien een acceptabele tijd.
Even uitpuffen, douchen en meteen naar de snack- en biertent met Rob. Hardlopen is gezond…
Anny en Jaap Oosterhof
Ook dit jaar was Vaals – Venlo weer een belevenis, omdat Jos op de training vertelde dat de laatste etappe verandert was hadden Jaap en ik besloten de hele route die wij moesten fietsen voor de zekerheid nog maar eens te gaan controleren. Dat bleek achteraf een heel goed idee, de 6e etappe Herkenbosch Beesel ging goed en er was ook niets gewijzigd.
Toen op naar de 7e etappe die ging van Beesel naar Venlo, daarboven in het bosgebied na grenspaal 440 ging het steeds weer fout en na 4 pogingen en alle zijwegen geprobeerd te hebben hadden we besloten maar naar Tegelen te fietsen en daar de weg naar de visvijver te vragen, dit lukte en toen zijn we gaan proberen terug te fietsen dit ging ook goed en wij hadden onze route gevonden, ondertussen hadden we wel 10 km extra gemaakt.
Zondagmorgen de auto alvast naar Venlo gebracht zodat ons vervoer terug geregeld was, het was weer drukkend warm en de start in Herkenbosch.
De 2 lopers die wij begeleid hebben zijn Rob en Paul, wij hebben voor en over hun een kleine samenvatting gemaakt.
Rob Rietbroek HERKENBOSCH – BEESEL
Weersomstandigheden : 32 graden, weinig wind drukkend warm
Prestatie loper : Haalt 25 andere lopers in
Snelheid : Gemiddeld 15 km per uur
Parcours : Lang en vlak 18.2 km
Tijd : 1.11.15 uur
Plaats in algemeen klassement : 3e plaats
Leuk onderdeel : Komt midden in een kudde schapen terecht
Conclusie : Super prestatie
Paul Lenaers BEESEL – VENLO
Weersomstandigheden : 32 graden, weinig wind drukkend warm
Prestatie loper : Haalt minstens 10 andere lopers in
Snelheid : Gemiddeld 13.5 km per uur
Parcours : Zwaar, vlak met heuvel ±17,8 km
Tijd : 1.22.31 uur
Plaats in algemeen klassement : 12e plaats
Leuk onderdeel : Mooie bikini reclame onderweg
Conclusie : Super prestatie
Voldaan kwamen we in Venlo aan en kijken terug op een fijne loop.
Tot slot
En zo mogen we als Lopersgroep weer een voltooide “Vaals-Venlo” bijschrijven in onze archieven. Alle deelnemers en ondersteuners van harte bedankt voor jullie inzet, flexibiliteit en bijdrage.
Met sportieve groet,
de organisatie.

Overlijden Bert Vergoossen

Gisteren avond (04-02-2011) laat bereikte ons het trieste bericht dat onze trainer, Bert Vergoossen, tijdens het hardlopen is overleden. Bert was een drijvende kracht binnen onze vereniging. Naast het trainerschap was Bert ook zeer actief binnen het team dat elk jaar de Annendaalloop organiseert. Ook deze website werd door hem beheerd en telkens verbeterd. Bert, een man met een groot verantwoordelijkheidsgevoel en een enorme betrokkenheid bij onze Lopersgroep is na “zien lètste rundje” niet meer thuis gekomen.
Het bestuur en leden wensen Lisanne, Robin en Maud heel veel sterkte toe met dit zware verlies!
Dank ook aan alle leden die mee hebben helpen zoeken.

In Memoriam Bert Vergoossen

Bert waas ozze trainer. Maar neet allein trainer, hae waas auch ein van de drievende krachte achter de Annendaallaup en hae beheerde de websites. Zien vakmansjap en zienne inzet veur de vereniging zalle veer misse, maar noch vaol meer zalle veer hem zelf misse.

Bert haolde in 1998 zien trainersdiploma en waerde in 2001 trainer van de klup es opvolger van Wilma Rusman. In ut archief höbbe veer gevonje det in november 2000 besjlaote waerde det zien vergoeding besjtong oet het neet hoove te betale van kontributie, en dat woor fl 75 per jaor.

Oet alle reacties kint zelfs eemes dae Bert neet gekind haet, precies aafleide wat veur eemes hae woor. Bert waor vruntjelijk, vrolijk, zonger kapsones. Hae wool veural neemes tekort doon, zien eige belang kwaam op de letste plaats. Bert waas auch gedreeve, hae sjtreefde zien doele nao en bereikde die auch. Soms mit eine omwaeg, maar hae kwaam d’r.

In ziene tied waas Bert eine gooje lauper, eine regionale topper, veural op de kortere aafstjenj. D’r zeen neet veul tiede van hem bekint. Bert zag altied: ich laup neet op tied, ich laup op plaats.

Mit ein paar anekdotes wil ich uch os beeld van Bert sjetse.

In 1998 waas hae biej de Nationale Loopsportdag op Papendal en op ut inj waor eine kwizz veur de ganse zaal. Idderein had ein rooj en ein greun kaart om antjwoard te gaeve, net zo get wie “petje op, petje af”. Bert waas dao mit Jack Mestrom en same foetelde zie zich door dae kwizz haer. Ze keeke eers rondj waat de meiste angere opsjtoke en dan maakde zie haor keus. Oeteindelik wore nog een paar man euver, Bert en Jack auch. Toen mosjte ze natuurlik neet utzelfde antjwoard gaeve. En jaowaal heur: Bert won. De pries waas ein aetentje mit topmarathonlauper Kamiel Maase en ziene trainer Bram Wassenaar. Dao ginge Jack en Bert same haer om tips van de meister te kriege. En toet haor verbazing dronk Kamiel Maasse geweun rooje wien. Natuurlik waerde dao een foto van gemaak. Die foto sjteit nog altied op oze website.

Biej de Annendaallaup deej Bert o.a. de veurinsjrievinge. Hae sjtuurde mich dan ein lies wo ich mit mosj kontrolere of idderein betaalt haaj. Dit jaor meldje zich eine daag van te veure eemes aaf dae al betaalt haaj. Dae man haaj ein blessure en vroog of hae zien geldj truuk kosj kriege. Volgens de regels is det pech höbbe, maar Bert wool dao toch get mit doon en sjtuurde mich eine mail hiejeuver. Omdet veer op det moment nog zat anger dinger aanne kop haaje, reageerde ich neet direk. De zunjig van de laup is ontzettend drök. Bert krieg dan doezjend vraoge. Maar tössedoor zoog hae toch effe de kans: “Paul, wat doon wer daomit, dae mit die blessure?” Ich zag, Bert, ich book um ut geldj waal truuk. Dan waas hae tevreeje en ging hae weer door mit de anger dinger. Hae haaj zien doel bereik op zien maneer.

Mit karnaval kwaam ich Bert altijd taege in De Beuk nao de optoch. Hae haaj dan altijd zien hoare extra rood of oranje gemaak, volgens mich es een saort zelfsjpot. Hae dronk zich eine gooje, kalde mit väöl miense en amuseerde zich. Veer kalde auch altied efkes. Hae vertelde mich dan auch altied det hae zaoterdigs nao Mariahoop waas gewaes mit ziene zjwaoger en det er dao flink onger de ker waas gekomme. Hae vierde karnaval precies zo wie ut zich heurt.De traininge biej de Lopersgroep zin neet gemekkelik. Laupers zeen miense die ut allemaal waal weite en op de woonsdig zeen ut soms net kinjer op ein sjoolreisje. Maar Bert bedach sjteeds nuuj dinger en kreeg toch de aandag van os. Nuuj inzichte die hae op kursusse opdaej, pasde d’r onmiddelik toe op de training. Det leverde neet allein gooj training op, maar auch de neudige hilariteit. De letste tied haaj hae oefeninge mit coördinatie, korte peskes tösse heudjes en pionne door. Bert deej det veur en dan zoog ut gemekkelik oet. Maar es veer sjtief harke aan de beurt wore, waas ut ein anger verhaol. Aan ziene glimlach kosse zeen det hae tevreeje woor mit de oefening die d’r bedach haaj.

Aafgelaupe jaor zeen veer gesjtart mit aope traininge op diverse plaatse in Roerdale om nuuj lede te werve. In november haaje veer de eerste training op ’t Sweeltje. Bert wis eeder paedje en waegske in de omgaeving, dus hae haaj dao op ’t Sweeltje kompleet mit bordjes en piele ein kort en ein langk rundje oetgezat. Veur os en veur de gaste ein fijn training. Allein woor hae get vreug mit de bordjes opruime en waore 2 van oos gaste de waeg kwiet. Gelökkig waerde ze sjnel gevonje en kosj det probleem mit eine gekke slaag opgelos waere.

Veur de training kwame veer biejein in de kleidkamer en geer kint uch veursjtelle det de verhaole sjterker waerde nao mate det der meer miense binne koome. Dan kwame de resultate van de letste wedsjtried of de planne veur de kommende wedsjtried ter sjpraoke. En uiteraard ging het dan dök taegenein op mit PR’s en zo. Heel aaf en toe kwaam Bert dao tösse. Hae zag dan: op de halve höb ich ein derteen gelaupe. En dan waor ut direk sjtil. Dao haaje veer neet van truuk. De tiede die hae gelaupe haet, dao kinne veer allein maar van druime. Maar desondanks haaj hae gein kapsones, Bert sjtong midde tösse os in.

In 2007 höbbe ver mit ein team mitgedaon aan de Venloop. Door ein blessure zoot Bert neet in ut team, maar hae ging waal mit. Ongerwaeg aajhore, os aanwiezinge gaeve en aanmoedige. En foto’s make. En det waas maar good auch. Veer wonne mit os team en dankzij Bert höbbe ver tenminste nog ein foto van de huldiging op ut bordes. De woonsdig daonao kwaam Bert dan mit ziene smile: ich höb die foto oppe “seit” gezat.

Wedsjtriede laupe en traine mit eine groep, dat vonj hae geweldig. Maar eine lauper löp auch väöl allein. De aafgelaupe daag höb ich ein verhaol truuk gezoch det veer op de middelbare sjool bie Ingels moste laeze: The Loneliness of the Long Distance Runner. Wie ich ut truuk vonj, bleek det ut euver gans get angers ging den ich in mien gedachte haaj. De leraar destieds haaj volgens mich nooit gelaupe, maar ut is mich altied biej gebleve dat hae gepassioneerd vertilde euver ut geveul en de gedachte van eine lauper tiedens de training.

De eenzaamheid van eine lauper. Esse allein op paad geis, is het soms knokke. Taege de windj enne raegen. Of taege dich zelf. En es ut lekker waer is, kiekse rondj en loesterse nao de geluide van de natuur of van de traktors op het landj. Nao ein minuut of 10 gaon dien gedachte mit dich oppe luip. Dan maakse planne veur later en vinjse oplossinge veur probleme. Doe geis veur dich oet kieke, nao de hemel kieke. Of d’r raegen of onwaer kump. Of det dao mesjien eemes mitkiek en op dich let.

Bert, es veer gaun laupe, dinke veer aan dich En es ze os zuus, löpse maar geweun mit

Namens Lopersgroep Posterholt voorgelezen door Paul Lenaers tijdens de avondwake voor Bert op 9 februari 2011